KUBORAUM Berlin positioneert zijn brillen niet als louter accessoires, maar als maskers die mee vorm geven aan hoe iemand zichzelf toont. Die benadering sluit aan bij de eigen omschrijving van het merk: maskers die ontworpen zijn op het gezicht van de drager, met als doel persoonlijkheid zichtbaar te maken en karakter te benadrukken.
Het merk startte in 2012 in Berlijn, opgericht door de Italianen Livio Graziottin (designer) en Sergio Eusebi (antropoloog). Vanuit een Berlijnse, creatieve context kreeg het project vorm, terwijl de productie steunt op een Italiaanse ambachtelijke traditie. KUBORAUM wordt dan ook vaak samengevat in de spanning tussen die twee werelden: bedacht in Berlijn en handgemaakt in Italië.
Ook de naam draagt betekenis: “Kuboraum” verwijst naar het Duitse “cubic room”, een begrip dat past bij de idee van een eigen ruimte of identiteit die iemand rond zich creëert. In die visie is een bril niet enkel een montuur, maar een object dat mee een houding en presence kan oproepen.
De term “masker” is bij KUBORAUM geen stijltruc, maar een inhoudelijke keuze. De monturen zijn bedoeld om het gezicht te kaderen en de uitstraling te sturen, eerder dan om te verdwijnen op het gelaat. Dat maakt KUBORAUM interessant voor wie een bril zoekt met een uitgesproken signatuur, zonder dat die benadering per se luid hoeft te zijn. Het gaat om identiteit, contrast, en de manier waarop vorm een persoonlijk verhaal kan versterken.
KUBORAUM staat bekend om een aanbod dat focust op zowel dagelijkse correctie als zonbescherming, met dezelfde “masker”-logica als rode draad.
KUBORAUM wordt eveneens omschreven als een curatorieel project dat interacteert met belangrijke kunstenaars uit de hedendaagse kunstwereld en muziek. Die kruisbestuiving voedt een bredere beeldtaal rond het merk, waarbij brillen functioneren als dragers van sfeer, cultuur en experiment, eerder dan als puur modieuze items.
Wie op zoek is naar een bril die meer doet dan “passen”, vindt in KUBORAUM Berlin een merk dat inzet op aanwezigheid en karakter. De modellen zijn gemaakt om de drager niet te neutraliseren, maar net te kaderen: als een object dat persoonlijkheid accentueert en het gezicht een eigen, herkenbare architectuur geeft.